آرایه‌های تزئینی در دوره پهلوی

در دوره پهلوی اول، بر تاج پهلوی ،اصالت ایرانی بیشتر رعایت شده است . تاج ناصرالدین شاه که بطور مکرر بر مهرها و سکه های قاجاری حک شده در اندازه و تقسیمات عرضی بدنه و کاربرد پر ، الگویی برای تاج پهلوی بوده است . طرح خورشید شعاعی بر بدنه مرتبط با آیین میترائیسم ، کنگره های پلکانی لبه بالایی، مرسوم بر تاجهای ساسانی و طراحی اسلیمی های بدنه، از نقوش سنتی ایرانی است.تنها جز غیر ایرانی ، جقه و پر تاج است که سوغات وارداتی حاکمان مغول است .

 

 آغاز حکومت قاجار 1789 میلادی و پایان حکومت پهلوی 1978 میلادی بود . که در این بین دو سبک بین المللی ، اولی گوتیک ، اوایل قرن 15 میلادی و دومی آرت نوو ، سال 1890 میلادی بر آثار هنری غرب تاثیر داشتند که اولی نشأت گرفته از اسلیمی و دومی بر اساس خطوط منحنی و نقوش گیاهی و در واقع ، کلیت و اساس آن دو ، منطبق و موازی اصول طراحی سنتی ایرانی بوده است و در نتیجه سبکهای رایج غربی چیزی برای ارائه بر هنر جواهر سازی ایرانی نداشته اند حتی این انطباق باعث نوعی رقابت پیروزمندانه در دوره پهلوی دوم در سطح جهانی جواهرات سلطنتی شده است .

 تنها تاثیرات جزئی، از سوی سازندگان روسی و فرانسوی بوده است که البته برای موارد مشابه با جواهرات روسی ، پیشتر از آنکه به نمونه روسی شباهت داشته باشد در پیشینه باستانی ایران می توان مشابه آنها را دید . پس نقش سبک هنری روسی را باید ضعیف دانست و نادیده گرفت . ولی سلیقه سازندگان فرانسوی و سبک نئو کلاسیک فرانسه را در تاج فرح پهلوی هر چند که از لحاظ حجمی مشابه تاجهای پارتی و ساسانی است ، می توان مشاهده کرد به مثال مرواریدهای برش خورده ، طراحی روبانی شکل زمینه تاج ، کاربرد سنگهای بدلی و کنگره های تغییر شکل یافته برگ کنگری از آن جمله است البته در طراحی کنگره های تاج فرح ، نوعی پیروی از اصول سنتی طراحی گل شاه عباسی به چشم می خورد . 

Jewelry Development in Pahlavi Period

During the first Pahlavi period, Iran's primacy was reflected in the Pahlavi's crown. The Naser al-Din Shah's crown, which had been repeatedly engraved on Qajar seals and coins, was a pattern for the Pahlavi crown in the size and body sections and its feather. Radial sun designs on the body associated with Mithraism, the upper edge stair knurls used by Sassanian crowns, and the arabesque design of the body are traditional Iranian designs. The only non-Iranian parts are the paisley and feather, which are souvenirs imported by the Mongol rulers.

The Qajar regime was begun in 1789 and the Pahlavi regime was ended in 1978. In this time, two international styles including Gothic, in the early 15th century, and Art Nouveau, in the 1890, influenced Western art; the first style was derived from the arabesque and the latter was based on curved lines and plant designs and the both styles were generally in accordance with traditional Iranian design principles. Therefore, the popular western styles had nothing to offer the Iranian art of jewelry, even this adaptation can be regarded as a kind of victorious competition for the second Pahlavi era in the world of royal jewelry.

The only minor effects were from the Russian and French builders; of course, the items similar to Russian jewels can also be more easily found in the ancient history of Iran. So the role of the Russian artistic style should be considered weak and consequently ignored. However, the taste of the French builders and the neo-classical style of France can be observed in the crown of Farah Pahlavi, albeit it is similar to the Sassanian and Parthian crowns in volumetric terms; the cut pearls, the ribbon-like design of the crown body, the use of fancy stones and deformed acanthus knurls are examples of the similarity of the crown with French designs. In the design of the knurls of Farrah Crown, the trace of traditional principles of Shah Abbasi floral design can be observed.

بالا